Amerikalı Atrocious Abnormality grubuna ilgi alakamız aynı zamanda gözdelerimden Lust of Decay elemanları Steve Greenve de davulcu Brent Williams heriflerinden kaynaklıdır.
LOD grubu malum sitede de yazdığı üzere askıya alınınca bu kazımacı abilerimizi bu Atrocious Abnormality adlı grupla takip etme yoluna gittik, küt diye de Comatose Music etiketi ile hakatten ağar leşş resmen cürük et gibi bi atmosfere sahip Echoes of the Rotting cıkınca şahsen cok işime geldi yani.
Hani daha mantıklı ve orta tempo klasik death metalden biraz sıkılıp daha teknik daha karmaşık hele de o neo classic death metal denen zımbırtıdan da tiskiniyorsanız bu albüm size resmen ilac gibi gelecektir ortada hem o yakınen bildiğimiz Amerikan death metali hem de en farklı denemeleri var cünkü.
Grubun diğer elemanlarının katkısı da acıkca ortada, LOD a nazaran cok daha teknik ama cok daha akıcı hic insanı kastırmayan bu albümde gözlerden kacmıyor bilhassa davulcu arkadaşın performansı kahrediyor her dinlediğimde.

Madem böyle klas bahsettik gruptaki elemanların isim ve pozisyonları:

Steve Green - Vokal, Gitar
James O'Neal - Bass Gitar
Russ Hardin - Gitar
Brent Williams - Davul

Albümdeki parçalar ise

1.Dead In Sixty Seconds
2.Punished Humanity
3.The Birth of Violence
4.Raped Apart
5.Bastard Spawn
6.Beyond Oblieration
7.Euphoric Flesh Consumption
8.Open Wound Penetration
9.Mommy, Can I Go Out and Kill Tonight (Misfits cover)
10.Vicious Perversions
11.Echoes of the Rotting

Albümün acılışında enstrümantal, cok kısa ama neredeyse tüm albümü de ele veren bir şarkı var ne menem bir kızgın boğa ile başbaşa kaldığınızı da hissettiriyor bu muhteşem Dead In Sixty Seconds velhasılı uzak ara albümün en iyi parçalarından.

Az evvelki şarkıda da hissedildiği üzere bitmeyen, bitmeyecek gibi de görülen gaz bu kez resmen ceza gibi şarkıyla yani Punished Humanity ile devam ediyor yok böyle bir gaddarlık diyorum. Solistin performansı kafi miktarda guttural bi de aralara giren scream vokaller de cabası olmuş.
Bass gitarist abimizin de enfes atraksiyonları var böyle Wesbter geleneğinden partisyonlara cook varım. Sonunda gene Meryem oğlu isaya bitakım laf koymalar var tuhaf olmuş bu atraksiyonda.

Raped Apart balyoz gibi başlayan ve neredeyse öyle de sonlanan bir şarkı olmuş cok keskin riffler cok da yerinde ve kısa tutulmuş cift sesler var alt yapısında. Solistin derdini anlattığı yerler domuz katliamı resmen.

Beyond Oblieration albümdeki bir diğer favori şarkı cok akılda kalıcı ama hızar gibi dişli can yakan yerler bu şarkıda peşpeşe ve acımasızca geliyor. Özellikle şarkıya hakim eski toprak yerler cok cezbediyor beni.

Misfits gibi bir grubun böyle bir şekilde yorumlandığına da bu grubun Mommy, Can I Go Out and Kill Tonight coveri ile şahit oluyorum. Özellikle herkesin susup solistin annesinden malum şey icin izin istediği kısım cok makara olmuş ama severek calmışlar yani.

Echoes of the Rotting albümün hem kapanış hem de grubun olası fanlarını nakavt ettiğinden emin olma şarkısı hani gider ayak sağlam bir darbe daha vursun hesabı. Cok başarılı bir iş cıkartmış adamlar üstelik bu sayede de albümü tekrarını hızlandırmışlar tutulup duruyosunuz gruba.